“เสียงกริ๊ก ๆ ที่ทำให้ผมเข้าใจความหมายของงาน”
ตอนที่พี่เพิ่งเข้าทำงานในโรงงานอาหารกระป๋องใหม่ ๆ นะ มีเสียงหนึ่งที่ดังอยู่ตลอดเวลาเลย คือเสียง “กริ๊ก กริ๊ก กริ๊ก” ของฝากระป๋องที่ถูกปิดเรียงกันไป
วันนึงมันมีเป็นพัน ๆ ใบเลย เสียงมันดังวนอยู่ในหัวจนกลับบ้านแล้วยังรู้สึกเหมือนมันไม่เคยหยุดเลย
ช่วงนั้นพี่เคยคิดนะว่า… นี่คงเป็นงานที่น่าเบื่อที่สุดในโลกแล้วมั้ง
ทำซ้ำ ๆ แบบนี้ทุกวัน ไม่มีอะไรใหม่ ๆ เลย แล้วก็ไม่มีใครมาสนใจด้วยซ้ำว่าเราทำงานดีแค่ไหน
แต่แล้ววันนึง เครื่องปิดฝามันเสียกลางไลน์พอดี พี่แดงที่เป็นหัวหน้างานเดินเข้ามา แต่เขาไม่ได้ตะโกนหรือด่าหรอกนะ ว่าใครเป็นคนทำ เขาแค่หยิบกระป๋องขึ้นมาดู แล้วก็พูดเบา ๆ ว่า
“เห็นไหม ถ้าเราปิดไม่แน่นพอ มันไม่ใช่แค่กระป๋องหลุดธรรมดานะ… แต่มันคืออาหารที่อาจจะเสีย อาจจะทำให้คนที่กินมันป่วยได้”
ตอนนั้นพี่เงียบไปเลย… ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า เสียง “กริ๊ก ๆ” ที่พี่รำคาญมาตลอด มันจริง ๆ แล้วคือเสียงของความปลอดภัยของคนอีกหลายพันคนที่เราไม่เคยรู้จักหน้า
พอผ่านไปจากวันนั้น พี่เริ่มมองงานต่างออกไปเลย เริ่มตั้งใจฟังเสียงของแต่ละกระป๋อง มันเหมือนกับว่ากระป๋องกำลังบอกพี่ว่า
“ขอบคุณนะ ที่ทำให้ฉันปลอดภัย ก่อนจะไปถึงมือใครสักคน”
ตั้งแต่นั้นมา พี่ก็เลยเริ่มตั้งใจทำให้เร็วขึ้น เพลิดเพลินด้วย แต่ไม่พลาดแม้แต่ใบเดียว
พอมีน้องใหม่เข้ามา พี่ก็จะสอนเขาว่า ทำไมจังหวะการหมุนฝาให้แน่นมันถึงสำคัญ
จริง ๆ แล้วพี่ก็ไม่ได้เลื่อนตำแหน่งอะไร ไม่ได้ขึ้นเงินเดือนด้วย แต่พี่รู้สึกว่า… พี่ “โตขึ้น” นะ เพราะพี่เริ่มเห็นคุณค่าในสิ่งที่ตัวเองทำทุกวัน
พี่ไม่ได้แค่ “ปิดฝากระป๋อง” แต่พี่กำลัง “ปิดความห่วงใย” ลงไปในทุกใบที่ออกจากสายพาน
ทุกวันนี้… เสียง “กริ๊ก กริ๊ก กริ๊ก” มันยังดังอยู่เหมือนเดิมนะ แต่มันไม่ใช่เสียงที่น่าเบื่ออีกต่อไป มันกลายเป็นเสียงที่เตือนพี่ว่า “เรายังได้ทำงานที่มีความหมายอยู่ทุกวันนะ”
❤️ น้องจำไว้นะ ไม่ว่างานอะไร ถ้าเรารู้ว่ามันส่งผลดีต่อใครสักคน มันก็มีความหมายแล้ว
#HewittConsulting#Transformation#ConnectPurpose
ดูน้อยลง
Open Paths 
Leave a comment